فصلِ کوچ.

من فقط یک راه برای گذر از رنج و اندوه می‌شناسم؛ هر وقت از دردی رنج می‌برید و اندوه و یأس به سراغ شما می‌آید، سخت‌تر تلاش کنید!

اندوه چیزی نیست که شما بتوانید با مدارا کردن با آن زندگی کنید و بر آن پیروز شوید. باید به آن بی‌اعتنا بود. اندوه با نادیده گرفتن از پا درمی‌آید. هنگام دیدن ثمره تلاش‌هایتان، خواهید دید که چگونه رنج‌ها به شادی تبدیل شده‌اند.

دلیل اندوه، هر چه می‌خواهد باشد،

بدترین لحظه‌ها برای من اوقاتی است که سوژه‌های زیادی برای نوشتن در فکرم دارم، اما وقتی دست به نوشتن می‌برم قادر به شروع نیستم. به طور غیرارادی ذهنم در برابر آن موضوع مقاومت می‌کند.

مدتی است که آزادنویسی می‌کنم. روزی سه‌هزار کلمه بی‌وقفه می‌نویسم و سپس ویرایش و بیرون کشیدن مطالب مفید را به روز دیگری موکول می‌کنم تا بتوانم با داوری بهتر و ذهن بازتر نوشته را حلاجی کنم.

شیوه‌ام این طور است که بدون فکر

گاهی فاصله چیزها علاوه بر اینکه دور است، عمیق هم هست؛ یعنی آن ­قدر عمیق و دور  که نمی­‌شود از روی فاصله پرید، ممکن است ناگهان بیفتی ته یک دره عمیق.

پل برای وصل کردن همین چیزهای دور ساخته شد. اما چرا باید بین چیزهایی که این همه از هم دورند پل بزنیم؟

معلوم است! برای رفت و آمد. برای این که راهی باشد که آدم‌­ها از این طرف بروند به آن طرف. پل برای این

اولین دیوار کی ساخته شد؟ از اولین باری که بشر خواست خانه بسازد، از وقتی که خواست از غار بیرون بیاید و در کنار رودخانه­‌ها ساکن شود. اولین دیوارها  مسلماً آجری نبوده‌­اند. از سنگ ساخته شده‌­اند. در برخی جاها هم که سنگ نبود و خاک بیش‌تر بود، خاک را گل کرده­‌اند و خشت ساخته­‌اند. بعد از آن هم یاد گرفته‌­اند که خشت­‌ها را بگذارند توی کوره و بپزند تا سفت و محکم شود.

کار دیوار جدا کردن