فصلِ کوچ.

ابهامات، پرسش‌­ها و ترس‌­های زیادی در مورد پیری برایم پیش­‌آمده؛ مثلاً این که چرا وقتی کسی پیر می‌­شود این همه از مرگ می‌­ترسد؟ چرا این همه حسرت جوانی‌­اش را می­‌خورد؟

یک مسئله دیگر این است که هر چه سنمان بیشتر می­‌شود، بیش‌­تر از گذشت زمان می­‌ترسیم و جالب است که در عین حال هر چه پیرتر می‌­شویم زمان هم در نظرمان سریع­‌تر می­‌گذرد. یادم می‌­آید وقتی بچه بودم سال­‌ها این همه سریع نمی‌­گذشتند! اما حالا تا سرمان را

قبل از اینکه خورشید نیمه شب را بخوانم از “یو نسبو” چیزی نمی­‌دانستم، بعد از خواندن کتاب، رفتم سراغ جستجوی نامش در گوگل و یک نویسنده خوب را کشف کردم!

یو نسبو (به نروژی Jo Nesbø) (زاده ۲۹ مارس ۱۹۶۰) نویسنده سرشناس داستان‌های جنایی نروژ‍ و موسیقی‌دان است. تا سپتامبر ۲۰۰۸ بیش از یک و نیم میلیون نسخه از رمان‌های او در نروژ به فروش رفت و نوشته‌های او به بیش از چهل زبان

مردی در تبعید ابدی

“مردی در تبعید ابدی” عنوان زندگی­نامه­‌ای است از صدرالمتألهین، محمد قوام شیرازی، به قلم نادر ابراهیمی. گرچه این شرح حال بیش­تر رمان­‌گونه­‌ای است که پیرنگی از تخیل نویسنده دارد، در مجموع باید گفت پیش‌­درآمد خوبی برای شناختن ملاصدرا است. اما بسیاری از ابعاد زندگی و اندیشه ملاصدرا در کتاب مجال نیافته­‌اند کاملاً روشن شوند  و فقط بخش‌ها و قطعه­‌های کوچکی از زندگی او گلچین شده و کنار هم قرار گرفته­‌اند تا داستان به اوج

“تنها یک مسئله فلسفی واقعاً جدی وجود دارد و آن هم “عزیمت جاودانه*” است. تشخیص اینکه زندگی ارزش دارد یا به زحمت زیستنش نمی‌ارزد، در واقع پاسخ صحیحی است به مسائل اساسی فلسفه. باقی چیزها مسائل بعدی و دست دوم را تشکیل می‌دهد.”

افسانه سیزیف | آلبر کامو

یک روز بعدازظهر هم­‌اتاقی­‌ام شادی، که پرستار است،  خسته و نالان از راه رسید. شب بدی را گذرانده بود.  پسر همسایه‌شان عزیمت جاودانه کرده بود.

پدر بزرگم پارسال رفت. کجا؟ به قول گفتنی به رحمت خدا.

دیرزمانی است که می‌­خواهم درباره او بنویسم. هزار خاطره و حرف هست که درباره‌­اش بگویم، اما هربار که دست به نوشتن می­‌برم ذهنم از هر کلمه و جمله‌­ای خالی می‌­شود.

گرچه پدربزرگم چشم‌­های آبی داشت، به هیچ کدام از بچه­‌ها و نوه­‌هایش از آن چشم‌­ها نداد، به جز یکی، آن هم نه آبی آبی! اما چه اشکالی دارد؟ “پیرمرد چشم ما بود”.

از