دسته: خودنگاری

مدت‌هاست که نتوانسته‌ام این‌جا مطلبی بنویسم، نه این که نخواسته باشم، انگار حفره بزرگی در ذهنم ایجاد شده که همه حرف‌هایم را می‌بلعد.

من فقط یک راه برای گذر از رنج و اندوه می‌شناسم؛ هر وقت از دردی رنج می‌برید و اندوه و یأس به سراغ شما

برایم یک آرزوست که بتوانم بیرون از هر مکانی و فارغ از هر زمانی وجود داشته باشم؛ یعنی حضور داشته باشم، نمی‌­دانم کدامشان درست

همه ما در زندگی با کسانی مواجه شده­‌ایم که به یک دلیل، نقطه عطف زندگی ما شده­‌اند، یا باعث شدند رشد کنیم، یا باعث

پدر بزرگم پارسال رفت. کجا؟ به قول گفتنی به رحمت خدا.

دیرزمانی است که می‌­خواهم درباره او بنویسم. هزار خاطره و حرف هست